Norweskie prawo budowlane

Z ostatniej chwili

Przeczytaj również

Pogoda

Reklama

Nasze społeczności

Video

Reklama

My na Twitterze

Pomagamy

Norweskie prawo budowlane
Posted by

Norweskie prawo budowlane

Norweskie prawodawstwo regulujące procesy budowlane

Norweskie prawodawstwo regulujące procesy budowlane

Wprowadzenie

Polskie firmy o profilu budowlanym, które stawiają na działalność gospodarczą w Norwegii, powinny posiadać podstawową wiedzę o norweskim prawodawstwie regulującym procesy budowlane. Prawodawstwo to prawo budowlane oraz uzupełniające je dwa rozporządzenia z rozszerzeniami wykonawczymi (przewodniki do rozporządzeń).

Prawodawstwo w Norwegii ma charakter dynamiczny – zmienia się w czasie i dostosowuje do nowych warunków na skutek regularnie przeprowadzanych analiz rynku i procesów budowlanych. W 1992 przeprowadzono roczną statystykę błędów w budownictwie, gdzie koszty na skutek błędów w projektowaniu i w wykonawstwie oszacowano na kwotę 5 miliardów koron norweskich.

To między innymi spowodowało w roku 1995 istotną zmianę w prawie budowlanym, której
intencją było:
– podniesienie jakości (eliminacja błędów) gotowego produktu (budowli),
– przeniesienie odpowiedzialności z władz budowlanych (które do 1997 roku kontrolowały projektowanie i wyrywkowo wykonawstwo) na uczestniczące w procesach budowlanych firmy.

W 1997 wprowadzono tak zwany system zatwierdzania firm, które podejmują się odpowiedzialności w procesach budowlanych, zgodnie z obowiązującym prawem budowlanym i uzupełniającymi je rozporządzeniami TEK10 i SAK10. Firmy mogą się starać o tzw. odpowiedzialność lokalną na konkretny projekt (lokal godkjenning) u władz budowlanych w danej gminie (kommune), gdzie przedsięwzięcie / budowa będzie realizowana lub też o zatwierdzenie centralne (sentral godkjenning) w Direktoratet for Byggkvalitet. www.dibk.no

Prawo budowlane – Plan- og bygningsloven (pbl)

Obecnie obowiązujące prawo budowlane zostało zmienione w 2008 roku i weszło w życie 1 lipca 2010 roku wraz z uzupełniającymi je rozporządzeniami. Prawo budowlane tradycyjnie jest tłumaczone na język angielski, i to ostatnie również będzie miało angielskie tłumaczenie.

Bieżące prawo budowlane zostało zmienione strukturalnie i składa się z sześciu części / działów, które to w skrócie zawierają następujące elementy:
I) Postanowienia ogólne – mówiące o celu i zakresie działania prawa
II) Planowanie – porusza sprawy planowania na szczeblu państwowym, planowanie
regionalne lub wojewódzkie oraz planowanie gminne.
III) Realizacja – porusza sprawy przeprowadzania planowania na różnych szczeblach i
odszkodowań w przypadkach, gdy plan koliduje z interesem prywatnym.
IV) Pozwolenie na budowę – część mówiąca o procesie starania się o pozwolenie w
wydziałach budowlanych, instalacji technicznej lub o zmianę użytkowania. § 20
wyszczególnia przypadki, które wymagają pozwolenia, inne paragrafy stawiają
warunki dla uczestników procesów budowlanych i warunki jakie muszą spełniać
budowle.
V) Reguły opłat, sankcje i grzywny – Opis kar za łamanie prawa budowlanego,
rozporządzeń i pozwoleń na budowę, jak również opis ewentualnych grzywn dla
wydziałów budowlanych, w przypadku gdy nie wydają pozwolenia w terminach
obowiązujących.
VI) Postanowienia końcowe – mówiące o terminie wdrożenia prawa oraz o warunkach
przejściowych.

Rozporządzenie o technicznych warunkach dla budowli – Forskrift om tekniske krav til byggverk (byggteknisk forskrift) TEK10

Rozporządzenie to, generalnie stawia warunki funkcyjne lub minimalne, obowiązujące przy projektowaniu obiektów. Stawia warunki dla wbudowywanych produktów, jak również stawia wymogi projektującym odnośnie dokumentacji.

Rozporządzenie techniczne – TEK10- składa się z 4-ch części, te zaś zawierają w sumie siedemnaście działów, które w dużym skrócie obejmują następujące elementy:

I część – Ogólne postanowienia

Dział 1. Wspólne postanowienia – mówiące generalnie o celu rozporządzenia i zastosowaniu jego paragrafów w odniesieniu do budynków, budowli lub konstrukcji.

Dział 2. Dokumentacja świadcząca o wypełnieniu warunków TEK10
Niniejszy dział stawia warunki jakie musi spełniać dokumentacja projektowa, aby była wystarczająca podstawa do jej wykonawstwa. Dokumentacja musi spełniać zarówno warunki funkcyjne jak i zalecenia techniczne. Muszą być one poddane weryfikacji, czyli że zaprojektowane rozwiązania spełniają te warunki.

Dział 3. Dokumentacja produktów
Obszerny dział składający się z 16-tu paragrafów, które mówią między innymi o warunkach jakie produkty muszą spełniać, m.in.: wytrzymałość mechaniczna, wytrzymałość przeciwogniowa, izolacyjność cieplna itp.

Aby produkt mógł być sprzedawany w Norwegii, a następnie wbudowywany lub użytkowany, musi posiadać dokumentację, która jest zgodna z europejskimi specyfikacjami technicznymi (EOTA) oraz ze zharmonizowanymi normami europejskimi. Dodatkowo muszą spełniać norweskie specyfikacje dodatkowe.

Produkty, które mają atesty lub zatwierdzenia zgodne z dyrektywami UE oraz oznaczenie CE można generalnie stosować, lecz muszą dodatkowo spełniać warunki normowe norweskie. Dostawca, producent albo importer jest zmuszony do tego, aby jego produkt został skontrolowany i zatwierdzony przez techniczną kontrolę powołaną przez Direktoratet for Byggkvalitet. Takimi jednostkami technicznej kontroli powołanymi przez DfB są między innymi Sintef, Den Norske Veritas, Norsk heiskontroll i inne.

Dział 4. Dokumentacja użytkowania, obsługi i konserwacji (budowli lub instalacji)
Firma projektująca posiada obowiązek opracowania takiej dokumentacji. W przypadku, gdy firma wykonawcza dokonała zmiany produktów i wyposażenia, odpowiedzialność spada na tą ostatnią.

Dział 5. Stopień wykorzystania
Dział dotyczy procentowego wykorzystania i zabudowy działki, mówi o dopuszczalnej powierzchni użytkowej budowli itp. Dział jest pominięty w TEK10, ponieważ istnieje opracowany przewodnik traktujący ten temat na stronie internetowej Ministerstwa Ochrony Środowiska (Miljøverndepartamentet – T 1459 Grad av utnytting).

Dział 6. Reguły obliczeniowe i wymiarowe
Dział opisuje sytuacje, kiedy piwnice, międzypiętra i strychy wlicza się do ilości pięter. Podaje reguły obliczania wysokości gzymsów i kalenic w budynkach względem terenu, oraz odległości między budynkami lub do granicy działki. Obowiązującą normą tematyczną jest NS 3940.

II część – Obciążenia naturalne, otoczenie i środowisko zewnętrzne.

Dział 7. Bezpieczeństwo przed zagrożeniami naturalnymi
Przy wyborze usytuowania budowli należy zapewnić jej bezpieczeństwo przed ewentualnymi zagrożeniami naturalnymi, takimi jak powódź, obsunięcia się gruntów czy lawiny. W tej części wyszczególnione są 2 tabele, podzielone na klasy bezpieczeństwa ze względu na powódź i lawiny. Biorą one pod uwagę konsekwencje jak i stopień prawdopodobieństwa ich wystąpienia.

Dział 8. Otoczenie zewnętrzne i usytuowanie budowli
Przy wyborze usytuowania budowli należy zapewnić jej dobre dostosowanie do terenu i otoczenia, architektoniczną funkcyjność oraz jednocześnie łatwy dostęp dla ludzi niepełnosprawnych jak i dla pojazdów mechanicznych.

Dział 9. Środowisko zewnętrzne
Budowle należy projektować, budować, eksploatować w taki sposób, aby miały jak najmniejsze
obciążenie dla środowiska naturalnego. Warunek ten dotyczy całego cyklu istnienia budowli, jak
również procesu końcowego czyli rozbiórki lub wyburzania budowli.
Przy rozbiorkach budowli warunkiem jest opracowanie zestawienia ewentualnych materiałów
szkodliwych, opracowanie planu rozbiórki z uwagi na sortowanie i odzysk materiałów
rozbiórkowych, jak również deponowanie w wyznaczonych miejscach materiałów szkodliwych.

III część – Warunki stawiane budowlom.

Dział 10. Bezpieczeństwo konstrukcji
Budowle należy plasować, projektować i budować w taki sposób aby zapewnić stabilność i wytrzymałość konstrukcyjną w czasie budowy i użytkowania, z uwagi na bezpieczeństwo ludzi, zwierząt i dobytku materialnego.

Dział 11. Bezpieczeństwo w przypadku pożaru
Budowle należy projektować i budować w taki sposób, aby zapewnić dobre warunki bezpieczeństwa i ewakuacji w przypadku pożaru. Należy także ograniczyć maksymalnie możliwość rozprzestrzeniania się ognia i gazów.

Budowle w zależności od charakteru, użytkowania i zagrożenia p. pożarowego dzieli się na sześć
klas ryzyka (§ 11-2 Risikoklasser).

W zależności od spowodowanych pożarem konsekwencji dla życia, zdrowia i interesu społecznego, dzieli się budowle na cztery klasy ogniowe (§ 11-3 Brannklasser).

W niniejszym dziale są postawione dodatkowe warunki jakie budowla musi spełnić z uwagi na:
– wytrzymałość i stabilizację układu konstrukcyjnego
– bezpieczeństwo w przypadku wybuchu
– ograniczenie rozszerzania się ognia i gazów (podział na sekcje i cele ogniowe)
– dobór materiałów budowlanych i instalacji technicznych
– zaplanowanie dróg ucieczki i pomocy ludziom czy zwierzętom
– zaplanowanie technicznych środków gaszenia

Dział 12. Rozkład (plan) budowli i jej części
Przy projektowaniu planu budowli warunkiem kluczowym jest uniwersalność rozkładu pod względem dostępu ludzi niepełnosprawnych. Warunek dotyczy wszystkich pomieszczeń wewnętrznych i dróg komunikacyjnych, jak również wejść do budynków. W tym dziale są podane m.in. minimalne szerokości wewnętrznych dróg komunikacyjnych oraz minimalne wolne przestrzenie o średnicy min. 1,5 m w pomieszczeniach i na balkonach, uwarunkowane koniecznością obrotu wózków inwalidzkich.

W budynkach użyteczności publicznej należy przewidzieć windy lub platformy podnośne już od dwóch kondygnacji, natomiast w budynkach mieszkalnych już od trzech kondygnacji. W niniejszym dziale postawione są konkretne warunki, które muszą spełnić drzwi, bramy, schody, balustrady, rampy, okna oraz wyposażenie: panele sterownicze, armatura itp.

Dział 13. Środowisko i zdrowie
W dziale są podane jakie warunki funkcyjne muszą być spełnione odnośnie:
– wentylacji i klimatyzacji w pomieszczeniach
– zabezpieczenia przeciw promieniowaniu radonu (gaz o dużym stężeniu występujący w licznych regionach kraju)
– zabezpieczenia przeciw dźwiękom i wibracjom od źródeł zewnętrznych i wewnętrznych
– zapewnienia warunków świetlnych w pomieszczeniach oraz dobrego widoku na zewnątrz
– zabezpieczenia przeciw wilgoci (od gruntu, wody opadowej, wilgoci materiałów budowlanych i od instalacji wodnych)

Dział 14. Warunki energetyczne
Budowle należy projektować i budować optymalnie z uwagi na minimalnie zapotrzebowanie energii dla pomieszczeń użytkowych.

Tabela w § 14-5 podaje minimalne warunki strat ciepła U w W/m2K, które muszą spełniać poszczególne zewnętrzne części budowli:
– ściany zewnętrzne U< 0,22 W/m2K
– dach U< 0,18 W/m2K
– podłoga na gruncie U< 0,18 W/m2K
– strop nad gruntem U< 0,18 W/m2K (pustka powietrzna między gruntem a pierwszym stropem)
– okna i drzwi zewnętrzne U< 1,6 W/m2K

W tabeli § 14-4 są podane warunki energetyczne, ramowe zapotrzebowania energii (netto) w kWh/m2 ogrzewanej powierzchni pomieszczeń na rok, w zależności od kategorii budynku.

Dział 15. Instalacje wewnętrzne i na zewnątrz budowli
W tym dziale podane są warunki funkcyjne albo techniczne minimalne dla:
– instalacji cieplnych i klimatycznych
– instalacji centralnego ogrzewania
– kanałów dymowych i dymników
– pomp cieplnych i chłodzących
– wewnętrznych instalacji wod-kan.
– zewnętrznych instalacji wod-kan.
– wind, krzeseł elektrycznych i ruchomych schodów.

IV część – Warunki różne

Dział 16. Kontrola bezpieczeństwa wind – W dziale podane są warunki dopuszczenia wind do eksploatacji, oraz jakie obowiązki ma właściciel względem wind, aby urządzenie spełniało warunki bezpieczeństwa podczas eksploatacji.

Wszystkie windy w Norwegii są poddawane periodycznym kontrolom bezpieczeństwa. Dokonywane są przez zatwierdzonych kontrolerów. W dziale podane są warunki kwalifikacyjne względem osób dokonujących takie kontrole.

Powyższe rozporządzenie TEK10 ma swój przewodnik, który zawiera bardziej szczegółowe rozszerzenia powyższych tematów.

Rozporządzenie o procesie budowlanym – Forskrift om byggesak (byggesaksforskriften) SAK10

Rozporządzenie to, rozszerza i uzupełnia informacje do paragrafów prawa budowlanego m.in.:
– odnośnie wniosków o pozwolenia na przedsięwzięcia (budynek, konstrukcja, instalacja techniczna, zmiana użytkowania, dobudowa itp.)
– odnośnie zatwierdzania wniosków przez władze budowlane
– odnośnie przebiegu i zakończenia procesów budowlanych
– warunki kwalifikacyjne i systemowe dla firm uczestniczących w procesach budowlanych.
– jak również określa formy kontroli oraz nadzoru budowlanego w wykonaniu władz lokalnych (gminnych) i centralnych (DfB).

Rozporządzenie SAK10 składa się z pięciu części, które rozszerzają postanowienia prawabudowlanego i w skrócie zawierają następujące elementy:

I część – Generalne postanowienia

Dział 1 – Precyzuje cel postanowień, zawiera definicje określeń i inne postanowienia.

II część – Obowiązek starania się o pozwolenie na przedsięwzięcie, zawartość  wniosku oraz rozpatrywanie wniosków.

Dział 2 – Przedsięwzięcie, które wymaga wniosku o pozwolenie – Zmiana użytkowania budowli albo jej części oraz przebudowa albo modernizacja pomieszczeń mokrych (w których wymagane są kratki ściekowe) wymagają takiego wniosku.

Dział 3 – Przedsięwzięcia wymagające wniosku o pozwolenie, które może wykonać inwestor we własnym zakresie (bez konieczności angażowania firm z kompetencjami)
§ 3-1 Mniejsze przedsięwzięcia na zabudowanej posiadłości.
§ 3-2 Budynki gospodarcze w rolnictwie.

Dział 4 – Przedsięwzięcia, które nie wymagają wniosku o pozwolenie na budowę
§ 4-1 precyzuje, jakie przedsięwzięcia nie wymagają wniosku.
§ 4-2 precyzuje, jakie tymczasowe obiekty nie wymagają potrzeby zatwierdzenia posadowienia.
§ 4-3 precyzuje, jakie przedsięwzięcia nie wymagają wniosku o pozwolenie względem prawa budowlanego, ponieważ są rozpatrywane według innego prawodawstwa.

Dział 5 – Wniosek i dokumentacja
§ 5-1 Generalne wymogi odnośnie wniosku i dokumentacji.
§ 5-2 Obowiązek powiadomienia sąsiadów.
§ 5-3 Plan realizacji przedsięwzięcia.
§ 5-4 Wykaz informacji, które należy podać we wniosku o pozwolenie na przedsięwzięcie.
§ 5-5 Wykaz dokumentów, które muszą być na budowie.

Dział 6 – Rozpatrywanie wniosków (obowiązki gminnych władz budowlanych)
§ 6-1 Konferencja wstępna informacyjna.
§ 6-2 Gminne władze budowlane mają obowiązek koordynacji i przedłożenia wniosku do wyszczególnionych władz centralnych i lokalnych.
§ 6-3 Usytuowanie przedsięwzięcia (zatwierdzenie).
§ 6-4 Pozwolenie ramowe.
§ 6-5 i § 6-6 Powiadamianie i raportowanie do innych władz (np. Ministerstwo Środowiska).
§ 6-7 Możliwość angażowania odpowiedzialnych firm w przedsięwzięciach wyszczególnionych w Prawie budowlanym § 20-1.
§ 6-8 Osobista odpowiedzialność inwestora wobec prawa (który sam buduje).
§ 6-9 Odebranie firmie odpowiedzialności wobec prawa budowlanego w procesie budowanym.

Dział 7 – Okres czasowy rozpatrywania wniosków
§ 7-1 Okres rozpatrywania wniosku przez władze budowlane oraz rozpatrywania odwołań w przypadku odmowy.
§ 7-2 Obliczanie okresu rozpatrywania wniosku.
§ 7-3 Możliwość władz budowlanych do jednostronnego przedłużenia okresu rozpatrywania.
§ 7-4 Redukcja opłaty za przekroczenie okresu rozpatrywania wniosku przez władzę budowlaną.

Dział 8 – Realizacja końcowa
§ 8-1 Wykończenie budowli / przedsięwzięcia.
§ 8-2 Przekazanie dokumentacji dysponowania, użytkowania i konserwacji budowli albo instalacji.

III część – Zatwierdzanie i odpowiedzialność (firm biorących udział w procesach wobec prawa budowlanego).

Dział 9 – Zatwierdzanie firm
§ 9-1 Zatwierdzanie.

Firmy, które podejmują się odpowiedzialności wobec prawa budowlanego muszą starać się o
odpowiednie zatwierdzenie. Aby otrzymać zatwierdzenie, muszą spełniać trzy warunki:
a) zarejestrowanie się w rejestrze firm
b) kwalifikacje zawodowe w danym obszarze fachowym
c) muszą mieć system sterowania dostosowany do zamierzanej odpowiedzialności.

Takie zatwierdzenie wydaje się na funkcje:
a) np. starania się o pozwolenia na przedsięwzięcie (w/g prawa budowlanego § 20-1)
b) na projektowanie bądź na wykonawstwo na zdefiniowany obszar fachowy (dziedzinę).

Są dwa rodzaje takiego zatwierdzenia:
– zatwierdzenie lokalne obowiązkowe na konkretne przedsięwzięcie budowane na obszarze podlegającym władzom budowlanym lokalnym.
– zatwierdzenie centralne (nieobowiązkowe) wydawane przez Direktoratet for Byggkvalitet.

DfB zatwierdza również firmy, których zadanie polega na kontrolowaniu projektowania i wykonawstwa (które mają praktykę w kontrolowaniu innych firm). Jest to zatwierdzenie obowiązkowe.
§ 9-2 Zatwierdzenie wydaje się firmom i instytucjom, które są zarejestrowane w odpowiednim
państwowym lub branżowym rejestrze firm w Norwegii lub Europejskiej Wspólnocie Gospodarczej.
§ 9-3 i § 9-4 Klasy trudności przedsięwzięć.

Wszystkie przedsięwzięcia budowlane jak i funkcje z nimi związane dzieli się na trzy klasy, w
zależności od stopnia trudności i kompleksowości oraz stopnia konsekwencji spowodowanych
ewentualnym błędem w projektowaniu lub w wykonawstwie.

Dział 10 – System sterowania firmą
§ 10-1 Jest to system stworzony, by prawidłowo spełnić warunki prawa budowlanego. Obowiązek
rutyn sterowniczych.

Firmy starające się o zatwierdzenie oprócz spełnienia kwalifikacji zawodowych muszą mieć
system, który jest dostosowany do dziedzin fachowych odpowiedzialności. System ma być
gwarantem, iż firma jest w stanie wykonać swoje zadania zgodnie z prawem budowlanym,
przepisami technicznymi i sztuką zawodową. System ma posiadać rutyny sterownicze i kontrolne
dostosowane do profilu odpowiedzialności firmy jako gwarancja jakości.
§ 10-2 Dokumentacja o spełnieniu warunków systemowych.
Firmy, które starają się o zatwierdzenie, muszą we wniosku o zatwierdzenie oświadczyć pisemnie, że posiadają taki system.

Firmy, które mają zatwierdzenie centralne załączają kopie dowodu do dokumentów przy staraniu się o odpowiedzialność na konkretny projekt we władzach lokalnych.

Firmy, które nie mają zatwierdzenia centralnego muszą przy staraniu się o odpowiedzialność na konkretny projekt udokumentować, że mają kwalifikacje zawodowe i że mają system jakościowy dostosowany do tego projektu.

Dział 11 – Wymogi (kwalifikacyjne) wyksztalcenia i praktyki
§ 11-1 Wymogi kwalifikacyjne.
Firma starająca się o zatwierdzenie centralne ma obowiązek udokumentowania kwalifikacji swoich pracowników na schemacie organizacyjnym, względem obejmowanych funkcji, dziedzin, odpowiedzialności, jak i klasy trudności.
§ 11-2 Wymóg praktyki.
Firma starająca się o zatwierdzenie centralne ma obowiązek udokumentowania praktyki swoich pracowników w funkcjach, dziedzinach odpowiedzialności jak i klasach trudności.
§ 11-3 Informacje, które musi się przedłożyć we wnioskach o odpowiedzialność.
Dla zatwierdzenia centralnego muszą być spełnione dwa powyższe paragrafy. Zatwierdzenie lokalne- gdy firma nie posiada zatwierdzenia centralnego, ma obowiązek złożenia deklaracji, że będą spełnione warunki kwalifikacyjne osób fachowo odpowiedzialnych za dziedziny odpowiedzialności i klasy trudności w przedsięwzięciu.
§ 11-4 Ocena wykształcenia i praktyki.
Przy ocenie kwalifikacji we wnioskach o zatwierdzenie centralne lub lokalne bierze się pod uwagę czy wykształcenie i praktyka jest zgodna zawodowo w stosunku do staranej się dziedziny odpowiedzialności.

Dział 12 – Odpowiedzialność (uczestników procesu)
§ 12-1 Odpowiedzialność inwestora. – Powołanie firm odpowiedzialnych kierujących procesem inwestycyjnym, opłaty i koszty za rozpatrywanie wniosku o pozwolenie i współodpowiedzialność łącznie z firmami zaangażowanymi za przestrzeganie paragrafów prawa budowlanego, w szczególności zatwierdzonego usytuowania budowli na działce.
§ 12.2 Obowiązki odpowiedzialnej firmy za wniosek o pozwolenie na przedsięwzięcie.
Opis odpowiedzialności wyszczególnionej w 13 punktach, wymagającej znajomości języka, prawa budowlanego jak i rozporządzeń towarzyszących.
§ 12-3 Obowiązki firmy odpowiedzialnej za projektowanie.
Firma projektująca (w poszczególnej branży zawodowej) ma obowiązek wykonania dokumentacji projektowej zgodnie z rozporządzeniem TEK10 i obowiązującymi normami, jako niezbędnej podstawy do wykonawstwa. Ma również obowiązek skontrolowania jakości tej dokumentacji. Projektujący zobowiązany jest ponadto do kontroli swoich rozwiązań, pod względem ewentualnej kolizji z rozwiązaniami z innych branż tzw. punkty graniczne.
§ 12-4 Obowiązki firmy odpowiedzialnej za wykonawstwo.
Wykonawca ma obowiązek wykonywania robót zgodnie z zatwierdzoną dokumentacją przez władze budowlane, rozwiązaniami projektowymi, oraz z branżowymi zalecanymi rozwiązaniami standardowymi. (Takie rozwiązania są podane w katalogu „Byggforskserien”opracowanym przez instytut SINTEF Byggforsk, dostęp do którego wymaga wykupienia licencji).

Odstępstwo od projektu wymaga powiadomienia firmy odpowiedzialnej za wniosek na pozwolenie na przedsięwzięcie oraz uzgodnienia z projektującym§ 12-5 Obowiązki firmy odpowiedzialnej za kontrolę. Odpowiedzialność za planowanie i przeprowadzenie, jak również koordynacja z innymi jednostkami kontrolującymi, z uwagi na punkty graniczne. W przypadku odkrycia odstępstw od projektu albo błędów, których wykonawca nie skorygował, ma obowiązek powiadomienia firmę odpowiedzialną za wniosek na pozwolenie na przedsięwzięcie, oraz lokalną władzę budowlaną która zatwierdziła wniosek.
§ 12-6 Postanowienia szczególne.
Firmy mają prawo wycofania się z odpowiedzialności wobec prawa budowlanego w trakcie procesu budowlanego, lecz mają obowiązek zachowania dokumentów kontrolnych do chwili
wycofania się. Firmy ponoszą odpowiedzialność za swoich podwykonawców, którzy nie starali sie o własną
odpowiedzialność prawną.
Dział 13 – Zatwierdzenie centralne
§§ 13-1 do 13-4 W owych paragrafach podane są m.in. takie informacje:
– iż wnioski o zatwierdzenie należy składać do Direktoratet for Byggkvalitet. www.dibk.no w języku skandynawskim (norweski, duński lub szwecki).
– DfB rozpatruje i zatwierdza wniosek (lub nie, gdy nie są spełnione warunki kwalifikacyjne lub systemowe), i wydaje zatwierdzenie na okres ważności trzech lat, które należy wznawiać przed upływem daty ważności.
– DfB również odbiera zatwierdzenie w całości lub częściowo, w przypadku złamania prawa budowlanego czy zmian kwalifikacyjnych w organizacji firmy.
§ 13-5 Dziedziny (zakresy fachowe) w zatwierdzeniu centralnym
Zatwierdzenie centralne obowiązujące od 1.07.2010 wydaje się w trzech klasach trudnosci 1, 2 i 3 na następujące funkcje:
– odpowiedzialność w zakresie starania się o pozwolenia na przedsięwzięcia.
– na projektowanie w dziedzinach wyszczególnionych od „a” do „n”.
– na wykonawstwo w dziedzinach wyszczególnionych od „a” do „o”.
– na kontrolę projektowania i wykonawstwa.

dziedziny-zatwierdzen-w-norwegii

dziedziny-zatwierdzen-w-norwegii-2

W przewodniku do rozporządzenia SAK10 podane są szczegółowe opisy powyższych dziedzin i ich klas trudności, jak również podane są przykłady.

Pozostałe paragrafy tego działu informują o powodach odebrania centralnego zatwierdzenia, o opłatach za przyznanie takiego zatwierdzenia oraz o opłatach rocznych.

IV część – Kontrola, nadzór i kary za złamanie prawa

Dział 14 – Kontrola przedsięwzięcia

W tej części podane są informacje o kontroli niezależnej i niezależnej obowiązkowej.

Obowiązkowa niezależna kontrola dotyczy w myśl niniejszego zarządzenia:
– pomieszczenia mokre w nowych budowlach jak i przy ich remontach
– fizykę budowli w budynkach klasy 2 i 3
– konstrukcję budowli w budynkach klasy 2 i 3
– geotechnikę i fundamentowanie w budynkach klasy 2 i 3
– bezpieczeństwo p. pożarowe w budynkach klasy 2 i 3

Lokalne władze budowlane mają poza wyżej wymienionymi obszarami, zażądać niezależnej kontroli na pozostałe wybrane dziedziny fachowe w projektowaniu i wykonawstwie, niezależnie od klasy trudności przedsięwzięcia.

Dział 15 – Nadzór lokalnych władz budowlanych
Lokalne władze mają obowiązek dokonywania nadzorów zarówno procesu projektowego jak i wykonawczego, by sprawdzić czy wybrana firma przestrzega zasad prawa budowlanego i wspierających go rozporządzeń. W przypadku zarejestrowanego obejścia paragrafów prawa budowlanego lub złej jakości projektu lub wykonawstwa, lokalne władze budowlane są zobligowane do raportowania zaistniałej sytuacji do władz centralnych czyli do Direktoratet for Byggkvalitet. Raporty przysłane z lokalnych władz budowlanych są nadzorowane przez DfB. Nadzór DfB może ograniczyć się do nadzoru korespondencyjnego (w większości przypadków) lub nadzoru lokalnego w dowolnie uzgodnionym miejscu.

Przedmiotem takiego nadzoru jest głównie kontrola systemu jakości firmy tzn. czy system posiada rutyny sterownicze i kontrolne dostosowane do przedsięwzięcia oraz czy rutyny są stosowane w procesie jako gwarancja jakości.

Dział 16 – Kary za złamanie prawa
W owym dziale podane są kary pieniężne, sankcje prawne stosowane za różne przekroczenia lub złamania zasad prawa budowlanego.

Źródło: materiały pochodzą ze strony : oslo.trade.gov.pl
fot: freeimages.com

wyszukiwane również:

10 0 3739 19 marca, 2016 News, Prawo, Przewodnik, Rozmaitości Marzec 19, 2016

Dodaj komentarz

Reklama

Polecamy

Nasi fani na Facebooku

Przelicz waluty

Reklama

My na Pinterest

The crew of ORP on e...
Action anti-smog in...
Can you cut a tree w...
Responsibility for s...
Green production lin...
Natural Energy Fund...
How to increase safe...
Public holidays in D...
Public holidays in A...
Public holidays in G...
More Pins »

Wszelkie prawa zastrzeżone. Prawa do powielania, używania i publikacji zawartości strony internetowej http://www.WirtualnaNorwegia.pl lub jej części podlegają przepisom ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 04.02.1994 r. ( Dz. U. Nr 24, poz. 83 z późn. zm.). Wszystkie znaki towarowe zostały użyte tylko w celach informacyjnych i należą do ich właścicieli.